Ouderreis Stanislascollege Delft
 

Sokrates en Phaedros

Plato, Phaedros: Sokrates en Phaedros zoeken een rustig plekje om te lezen en te praten. Weliswaar speelt zich dit tafereeltje elders in Athene af, maar de parkachtige locatie van de Kerameikos met het beekje Eridanos doet er sterk aan denken.

Sokrates: Laten we hier afslaan en de beek volgen. Dan kunnen we gaan zitten waar we een rustige plek vinden.
Phaedros: Gelukkig heb ik toevallig geen schoenen aan; jij draagt nooit schoenen. We kunnen de beek wel in het water volgen; dat is het gemakkelijkst en lang niet onaangenaam in deze tijd van het jaar en op dit uur van de dag.
S.: Ga dan maar voorop en kijk waar we kunnen gaan zitten.
P.: Zie je daar die hoge plataan?
S.: Zeker. Waarom?
P.: Daar is schaduw en koelte en gras om te zitten of om te liggen, als we dat willen.
S.: Ga maar voor.
P.: Zeg eens Sokrates, was het niet hier ergens vandaan, dat volgens het verhaal Boreas Orithyia heeft ontvoerd?
S.: Ja, dat wordt verteld.
P.: Hiervandaan dus? Het stroompje ziet er inderdaad lieflijk uit en het water is schoon en doorschijnend. Een mooie plek voor meisjes om te spelen aan de oever....
S.: Is dit niet de boom, mijn vriend, waarheen je ons wilde brengen?
P.: Ja, dat is hij!
S.: Bij Hera, een mooie rustplaats. Wat is die plataan wijdvertakt en hoog. En wat is die ranke en schaduwrijke monnikspeper prachtig. Hij staat ook in volle bloei, zodat de plek wel heerlijk ruiken moet. En onder de plataan langs stroomt de beek zo bekoorlijk met zijn koude water. Voel je wel? Naar de beeldjes en wijgeschenken te oordelen lijkt het wel een heiligdom te zijn van nimfen en van de stroomgod Acheloös. En ook de koelte van deze plek: wat een heerlijkheid. Een zomers zoele wind begeleidt het koor van cicaden. En het allerheerlijkst is het gras, dat in zo’n zachte helling groeit: precies goed om je hoofd op te laten rusten, wanneer je wilt gaan liggen. Phaedros, je bent wel een uitstekende gids gebleken.
P.: Sokrates, wat ben je toch een wonderlijke man. Je lijkt wel, zoals je zegt, iemand die zich rond laat leiden in plaats van iemand die hier woont. Dat komt ervan als je nooit een voet buiten de stad zet.
S.: Vergeef me, vriend, want ik ben leergierig. Landerijen en bomen willen mij niets leren, maar wel de mensen in de stad. Maar jij hebt zo te zien wel het recept gevonden om mij naar buiten te brengen. Zoals mensen hongerige dieren meelokken door ze een groene tak of een vrucht voor te houden, zo kun jij me wel door heel Attika leiden wanneer je me gesprekken en boeken voorhoudt. Hoe dan ook, nu we hier zijn, ga ik hier maar liggen. Kies jij een houding waarin je het gemakkelijkst kunt voorlezen en lees.
P.: Luister dan maar.

 
teksten/sokrates_en_phaedros.txt · Laatst gewijzigd: 2006/04/23 15:22 door reisgenoot
 
Recent changes RSS feed Creative Commons License Donate Powered by PHP Valid XHTML 1.0 Valid CSS Driven by DokuWiki