Genezingsinscripties van Apollo en Asklepios

Uit de genezingsinscripties van Apollo en Asklepios (ca. 70 stuks)

Simon leest in Epidauros deze tekst voor

“Cleo was vijf jaar zwanger van een kind. Na vijf jaar zwanger te zijn kwam zij als smekeling naar de god en sliep in het Abaton. Direkt nadat ze dit verlaten had en buiten het tempeldomein was, beviel zij van een zoon die zich, onmiddellijk na zijn geboorte, waste bij de fontein en rondliep met zijn moeder. Uit dankbaarheid voor deze gunst graveerde zij in haar offergave: ”Aanbidding is niet het belangrijkste van deze stele, maar de goddelijke macht. Cleo droeg de last in haar schoot vijf jaar lang, totdat zij sliep in het Abaton en de god haar genas.”
(stele I 3-9)

“Een vrouw uit Pellene kwam naar de tempel om god te vragen haar een kind te schenken. Nadat ze in het Abaton geslapen had, kreeg zij een visioen. Het scheen haar dat zij de god vroeg, dat zij zwanger zou worden en als zij nog iets anders zou vragen dat hij haar dat ook zou geven, maar zij antwoordde, dat zij niets anders nodig had. Toen zij zwanger was geworden, was zij dit drie jaar lang, totdat zij weer naar het Hiëreion kwam en de god smeekte om de geboorte. Toen zij in slaap gevallen was, kreeg zij een visioen. Het scheen haar dat de god haar vroeg, of ze niet alles had gekregen waarom ze had gevraagd: ze was toch zwanger en over een geboorte had ze niets gezegd, ook al had hij haar gevraagd of ze nog iets anders wilde: ze hoefde het maar te zeggen en hij zou het haar geven. Maar aangezien ze hem nu hierom kwam smeken, zei hij dat hij ook deze bede van haar zou vervullen. Hierna haastte zij zich het Abaton te verlaten en toen zij buiten het heiligdom was, beviel zij van een dochter”.
(stele I 9-22)

“Een vrouw uit Athene, Ambrosia genaamd, was blind aan één oog. Zij kwam als smekeling naar de god. Zij liep rond in de tempel en lachte om sommige ongeloofelijke en onmogelijke genezingen, dat de lamme en de blinde genezen zouden zijn door alleen het hebben van een droom. In haar slaap kreeg zij een visioen. Het scheen haar dat de god naast haar stond en tegen haar zei, dat hij haar zou genezen, maar als betaling zou hij haar vragen een zilveren varken aan de tempel te wijden als een gedenkteken van haar domheid. Na dit gezegd te hebben sneed hij in het zieke oog en stopte er een medicijn in. Toen het dag werd wandelde zij uit het Abaton; geheel genezen.”
(stele I 33-41)

“Hermon van Thassos was blind. Zijn blindheid werd genezen door Asklepios. Maar, aangezien hij daarna geen dankoffer had gebracht, maakte de god hem weer blind. Toen hij terugkwam en in het Abaton sliep, maakte de god hem weer beter.”
(stele II 7-9)

“Tijdens het priesterschap van Poplius Aelius Antiochus. Ik Marcus Julius Apellas van Mylasa in Karia, ziekelijk en lijder aan een slechte spijsvertering, kwam naar Epidauros, door de god zelf gezonden. Tijdens mijn reis, op Aegina, zei god me niet zo prikkelbaar te zijn. Toen ik bij de tempel aankwam, zei hij mij gedurende twee dagen mijn hoofd bedekt te houden en tijdens deze twee dagen regende het, kaas en brood te eten, selderij en sla, mezelf te wassen zonder hulp, te gaan hardlopen, citroensap te drinken, te wandelen, te mediteren, mijzelf met zand te bestrooien, blootvoets rond te lopen in de badkamer alvorens het hete water in te gaan, een attische drachme te geven aan de bediende bij het bad en voortaan te offeren aan Asklepios, Epione en de Eleusische godinnen en melk en honing te drinken. Tenslotte droeg de god mij op dit alles op een steen te schrijven. Gezond verliet ik het heiligdom, de god dankend.”
(Apellas-stele)

 
teksten/genezingsinscripties_van_apollo_en_asklepios.txt · Laatst gewijzigd: 2006/05/10 21:59 door luc
 
Recent changes RSS feed Creative Commons License Donate Powered by PHP Valid XHTML 1.0 Valid CSS Driven by DokuWiki