Flaminius verklaart Griekenland vrij

Plutarchus, Leven van Flamininus: Consul Flamininus verklaart Griekenland vrij (196 v.Chr.)

Het was de tijd van de Isthmische Spelen en een grote menigte zat in het stadion naar de atletiekwedstrijden te kijken. Na vele jaren was Hellas verlost van oorlogsgeweld: er was hoop op vrijheid, maar in elk geval was er vrede en kon er feest gevierd worden. Er werd met trompetgeschal een teken tot stilte gegeven, een heraut trad naar voren en kondigde aan dat de Romeinse senaat en Titus Quinctius, de consul, na hun overwinning op Philippus en de Macedoniërs de vrijheid schonken, zonder garnizoenen en met vrijdom van belastingen, met behoud van hun eigen vaderlandse wetten, aan de bewoners van Korinthe, Locris, Phocis, Euboia, Achaia Phthiotis, Magnesia, Thessalië en Perrhaebia. In eerste instantie had lang niet iedereen het goed kunnen horen en er ontstond een ongelofelijke herrie en een beweging op de tribunes van mensen die vroegen wat er aan de hand was en die riepen dat het nog een keer omgeroepen moest worden. Toen het weer rustig geworden was, verhief de heraut zijn stem nog luider zodat iedereen het kon horen, en las het besluit helemaal voor.

Het ongelofelijk vreugdegeschreeuw was zelfs aan zee te horen, het hele stadion stond recht overeind, niemand die meer enige aandacht had voor de atleten. Iedereen haastte zich om de redder en schutspatroon van Hellas een hand te geven en te bedanken. Je had op dat moment het fenomeen mee kunnen maken waarvan men beweert dat het optreedt bij een te hoge concentratie van geluid: toevallig overvliegende kraaien vielen plotseling in het stadion neer! Oorzaak hiervan is het uit elkaar barsten van de lucht. Wanneer er een groot en intens lawaai is, wordt de lucht daardoor uiteengereten zodat hij de vogels niet meer kan dragen. Deze storten dan naar beneden net als mensen die in een gat vallen, tenzij het, bij Zeus, misschien wel eerder zo is dat zij, als het ware door een pijl getroffen, een shock krijgen, neervallen en sterven. Een derde mogelijkheid is dat er een luchtwerveling ontstaat net als een waterkolk in de zee, die door de op en neer golvende beweging en de intensiteit ervan veroorzaakt wordt.

Zodra de festiviteiten ten einde waren, was Titus zo verstandig om de toestromende menigte te ontlopen, want anders had hij het er waarschijnlijk niet levend van afgebracht: zo groot was de menigte die tegelijk van alle kanten op hem afkwam. Pas toen het al nacht geworden was en ze moe werden van het schreeuwen bij zijn tent, begroetten zij vrienden en landgenoten die zij tegenkwamen, vlogen zij elkaar om de hals en gingen zij het onder elkaar vieren met eten en drank. Hun blijdschap werd hierbij alleen maar groter, zoals voor de hand ligt, en het besef drong tot hen door hoeveel oorlogen Griekenland wel niet gevoerd had omwille van de vrijheid, maar dat het nog nooit met een beter resultaat of zo gemakkelijk was gegaan: buitenlandse troepen waren voorgegaan in het gevecht, en bijkans zonder bloedverspilling, zonder tranen, was nu de mooiste en meest gewenste prijs in de schoot gevvorpen. Dapperheid en verstandigheid waren al schaars bij mensen, maar het allerschaarste was toch wel rechtvaardigheid. Mensen als Agesilaos, Lysander, Nicias en Alcibiades waren goed in oorlogvoeren en wisten als aanvoerders overwinningen te land en ter zee te behalen, maar zij hadden niet de moed gehad hun resultaten in te zetten voor eerlijke goodwill en ten behoeve van het welzijn. Afgezien van de slag bij Marathon, de zeeslag bij Salamis, Plataiai, de overwinningen van Kimon bij de Eurymedon en Cyprus, had Hellas toch alleen maar gevochten om zich slavemij op de hals te halen. Alle overwinningsmonumenten stonden als gedenktekens van het eigen ongeluk en de eigen schande en de nederlagen waren vrijwel altijd te wijten geweest aan de lafheid of de overmoed van de aanvoerders. En nu kwamen daar buitenlanders zij schenen heel in de verte sporen van een gemeenschappelijke afstamming te vertonen en het zou al een wonder mogen heten als zij alleen al met goede raad Griekenland op het goede pad hadden gezet. En deze vreemdelingen hadden zich de grootste moeite getroost en hadden de grootste risico’s gelopen om Griekenland te bevrijden van lastige heersers en tirannen!

 
teksten/flamininus_verklaart_griekenland_vrij.txt · Laatst gewijzigd: 2006/04/20 00:25 door luc
 
Recent changes RSS feed Creative Commons License Donate Powered by PHP Valid XHTML 1.0 Valid CSS Driven by DokuWiki